Διαβήτης
Μία ύπουλη ασθένεια που μας αφορά όλους

Ο Διαβήτης δεν κάνει διακρίσεις: πλήττει άνδρες, γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένους.

Πρόκειται για μία χρόνια ασθένεια, που μαστίζει παγκοσμίως τη δημόσια υγεία, με τον αριθμό των ασθενών να αυξάνεται σημαντικά, καθώς τροφοδοτείται από το σύγχρονο ανθυγιεινό μοντέλο διατροφής και από καθημερινές επιβαρυντικές συνήθειες.

Ο Διαβήτης χαρακτηρίζεται ως ύπουλη νόσος, καθώς δεν εμφανίζει πάντα συμπτώματα, με αποτέλεσμα οι μισοί από τους πάσχοντες να παραμένουν αδιάγνωστοι. Για αυτόν τον λόγο, ο προληπτικός συστηματικός εργαστηριακός έλεγχος κρίνεται ιδιαίτερα σημαντικός για την έγκαιρη ανίχνευσή του.

Το υπερσύγχρονο Διαβητολογικό Κέντρο

Διαθέτει

  • Εξειδικευμένη διεπιστημονική ιατρική ομάδα (παθολόγος – διαβητολόγος, λοιμωξιολόγος, ορθοπεδικός, δερματολόγος, αγγειοχειρουργός, διατροφολόγος κ.α.) που συνεργάζεται αδιάκοπτα για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της εξέλιξης της πάθησης και των επιπλοκών της, υπό την καθοδήγηση του Διευθυντή του κέντρου, Παθολόγου – Διαβητολόγου Δρ. Ηλία Ν. Μυγδάλη.
  • Καινοτομικό τεχνολογικό εξοπλισμό διάγνωσης, αντιμετώπισης και ελέγχου.
  • Πρόγραμμα καθοδήγησης και παρακολούθησης ασθενών (προληπτικός εργαστηριακός έλεγχος, διατροφικό πλάνο κλπ.).

Αντιμετωπίζει

  • Αποτελεσματικά όλους τους τύπους Διαβήτη (Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 & 2, Προδιαβήτης, Διαβήτης Κυήσης) και τις επιπλοκές τους, με τις πλέον σύγχρονες μεθόδους.
  • Με ιδιαίτερη εξειδίκευση και φροντίδα την περίπτωση του “Διαβητικού Ποδιού” (περιφερική νευροπάθεια – περιφερική αρτηριακή νόσο), μία χρόνια και εξαιρετικά επικίνδυνη επιπλοκή της νόσου, η οποία αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, ο ασθενής διατρέχει τον κίνδυνο αναγκαστικού ακρωτηριασμού.

Στοχεύει

Το Διαβητολογικό Κέντρο του ΛΕΥΚΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ / The Athens Clinic προσφέρει μια ολοκληρωμένη φροντίδα στον διαβητικό ασθενή, στοχεύοντας στα ακόλουθα:

  • Στην υποχώρηση των συμπτωμάτων της ασθένειας και τη βελτίωση της ποιότητας της ζωή του.
  • Στην αποφυγή των ενδεχομένων επιπλοκών.
  • Στην αποτελεσματική ρύθμιση του Διαβήτη (μέσω τακτικού ελέγχου και κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής).
  • Στην καθοδήγηση του ασθενούς προς ένα υγιεινό μοντέλο ζωής (διατροφή, άσκηση, φυσιολογικό σωματικό βάρος).
  • Στην αντιμετώπιση νοσημάτων που συχνά συνυπάρχουν με το διαβήτη (υπέρταση, δυσλιπιδαιμία).

Ο Διαβήτης

Ο Διαβήτης χαρακτηρίζεται από την αύξηση του σακχάρου στο αίμα και προκύπτει όταν το πάγκρεας δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη (ορμόνη που ρυθμίζει τη γλυκόζη στο αίμα) ή όταν η παρουσία κάποιων συγκεκριμένων παραγόντων αντιτίθενται στη δράση της. Αυτό έχει σαν συνέπεια αφενός τα κύτταρα να μην έχουν την απαραίτητη ενέργεια για τη λειτουργία τους και αφετέρου το αίμα να περιέχει περισσότερο σάκχαρο από το κανονικό (υπεργλυκαιμία).

Οι βασικοί τύποι της ασθένειας, Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 1 και Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2 έχουν χρόνιο χαρακτήρα, πράγμα που σημαίνει ότι ο ασθενής οφείλει να βρίσκεται συνεχώς υπό συστηματική ιατρική παρακολούθηση και έλεγχο, υιοθετώντας παράλληλα τον ενδεδειγμένο υγιεινό τρόπο ζωής, διατροφής και άσκησης, και μη παραλείποντας τη λήψη της ειδικής φαρμακευτικής αγωγής.

Όσον αφορά τον προδιαβήτη, αν εντοπιστεί εγκαίρως, μπορούμε όχι μόνο να ελέγξουμε την πορεία του, αλλά ακόμα και να τον αναστείλουμε. Ο διαβήτης στη διάρκεια της κύησης αντιμετωπίζεται στοχεύοντας στη διατήρηση της ευγλυκαιμίας σε όλη τη διάρκεια της κύησης και κατά τον τοκετό, ώστε να προληφθούν οι τυχόν δυσμενείς επιπτώσεις τόσο στο έμβρυο, όσο και στη μητέρα.

Προκαλείται από την καταστροφή των β κυττάρων του παγκρέατος, τα οποία παράγουν την ορμόνη ινσουλίνη. Έτσι, σε αυτόν τον τύπο του σακχαρώδους διαβήτη παρατηρείται απόλυτη έλλειψη ινσουλίνης και κρίνεται απαραίτητη η εξωγενής χορήγησή της για την αντιμετώπισή του, ώστε να αποφευχθεί η περίπτωση να πέσει ο ασθενής σε κώμα.

Στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζεται σε άτομα νεαρής ηλικίας, συνήθως κάτω των 30 ετών, μπορεί όμως να εμφανιστεί και σε οποιαδήποτε άλλη ηλικία.

Προκαλείται από τη διαταραχή του μεταβολισμού, των υδατανθράκων, λιπών και πρωτεϊνών, η οποία οφείλεται σε σχετική έλλειψη ινσουλίνης, αλλά και σε αντίσταση των ιστών στη δράση της.

Ο Διαβήτης τύπου 2 αποτελεί τη συνηθέστερη μορφή (περίπου το 90% του συνόλου των διαβητικών) και απαντάται κατά κύριο λόγο σε παχύσαρκους ενήλικες, αλλά και σε παιδιά. Η πιο συχνή εμφάνισή του είναι μεταξύ 50-70 ετών.

Αξίζει να επισημανθεί ότι η κληρονομικότητα παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση της νόσου.

Ως Προδιαβήτης χαρακτηρίζεται η κατάσταση του οργανισμού κατά την οποία τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα είναι υψηλότερο από το φυσιολογικό (όταν δηλαδή το σάκχαρο νηστείας είναι 100-125mg% ή το σάκχαρο 2 ώρες μετά τη λήψη γλυκόζης στη δοκιμασία της καμπύλης σακχάρου είναι 140-199mg%).

Τα άτομα που ανήκουν στην κατηγορία αυτή:

  • κινδυνεύουν να εμφανίσουν στο μέλλον Διαβήτη, σε ποσοστό περίπου 25-30% τα προσεχή 3-5 χρόνια
  • ή και να εμφανίζουν καρδιαγγειακά επεισόδια, σε μεγαλύτερο βαθμό από τα φυσιολογικά άτομα

Αν ο προδιαβήτης εντοπιστεί εγκαίρως, μπορούμε να ελέγξουμε την πορεία της κατάστασης αυτής, ή ακόμα και να την προλάβουμε.

Πως αντιμετωπίζεται:

  • με μείωση του σωματικού βάρους
  • με τακτική σωματική άσκηση
  • με διακοπή του καπνίσματος
  • με συστηματικό έλεγχο για άλλα νοσήματα, όπως υπέρταση και αυξημένα λιπίδια

Πρόκειται για μία ιδιαίτερη κατηγορία Διαβήτη που πρωτοεμφανίζεται σε γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και που εξαφανίζεται λίγες ημέρες μετά τον τοκετό.

Κατά την αρχική επίσκεψη κάθε εγκύου γίνεται μέτρηση σακχάρου αίματος και μετριέται η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη. Αν οι τιμές είναι φυσιολογικές προγραμματίζεται καμπύλη σακχάρου μεταξύ 24ης και 28ης εβδομάδας της κύησης.

Η αντιμετώπιση γίνεται με υγιεινοδιαιτητικά μέτρα και συχνά απαιτείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης θεραπεία με ινσουλίνη. Σκοπός είναι η επίτευξη και η διατήρηση της ευγλυκαιμίας σε όλη τη διάρκεια της κύησης και κατά τον τοκετό, ώστε να προληφθούν δυσμενείς επιπτώσεις στο έμβρυο. Μετά τον τοκετό γίνεται κατά διαστήματα έλεγχος για τυχόν εμφάνιση έκδηλου διαβήτη.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα και των δύο τύπων διαβήτη μοιάζουν μεταξύ τους, διαφέρουν όμως σε ένταση. Τα κυριότερα είναι:

  • έντονη δίψα
  • πολλά ούρα
  • αύξηση όρεξης
  • απώλεια βάρους
  • κνησμός
  • εύκολη κούραση

Στον Διαβήτη τύπου 1 τα συμπτώματα παρατηρούνται συνήθως για μερικές εβδομάδες, ενδέχεται όμως πιο σπάνια, να εξελιχτούν ακόμη και σε μερικούς μήνες.

Στον Διαβήτη τύπου 2, υπάρχει περίπτωση τα συμπτώματα ακόμη και να απουσιάζουν, με αποτέλεσμα ο ασθενής να κινδυνεύει να παραμείνει αδιάγνωστος.

Οξείες Επιπλοκές Διαβήτη

Με τον όρο υπογλυκαιμία εννοούμε την κατάσταση κατά την οποία τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα είναι κάτω των 70mg% με ή χωρίς συμπτώματα. Η υπογλυκαιμία αποτελεί μία από τις πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της ινσουλινοθεραπείας και σχετικά σπανιότερα των υπογλυκαιμικών δισκίων.

Τα πρώτα/προειδοποιητικά συμπτώματα είναι:

  • τρεμούλιασμα
  • μούδιασμα γύρω από το στόμα
  • ζαλάδα
  • πείνα
  • αίσθημα παλμών
  • εκνευρισμός
  • άσχημη διάθεση και πονοκέφαλος

Αν η υπογλυκαιμία δεν αναταχθεί είτε με την έκκριση ορμονών του σώματος είτε με την εξωγενή χορήγηση γλυκόζης, τότε εμφανίζονται τα νευρογλυκοπενικά συμπτώματα που οφείλονται στη μειωμένη παροχή σακχάρου στον εγκέφαλο:

  • διαταραχές στην όραση (θάμπωμα)
  • κούραση
  • δυσκολία στη σκέψη και την ομιλία
  • παράξενη συμπεριφορά όπως επιθετικότητα
  • έντονη υπνηλία

Η Κετοξέωση είναι το αποτέλεσμα της έλλειψης ινσουλίνης. Στην πράξη οφείλεται στη διακοπή της ινσουλίνης ή στην ελάττωση των δόσεών της, που μπορεί να προκύψει από λάθος ή στη διάρκεια κάποιας αρρώστιας (π.χ. πνευμονία, ουρολοίμωξη κλπ.). Η διαβητική κετοξέωση θεωρείται μια επείγουσα κατάσταση και πρέπει να αντιμετωπιστεί ιατρικά χωρίς καμμιά καθυστέρηση.

Συμπτώματα

  • Αυξημένη δίψα και συχνοουρία
  • Υπνηλία, εξασθένηση
  • Ανορεξία
  • Εμέτους και ενδεχομένως πόνους στην κοιλιά
  • Γρήγορη αναπνοή
  • Αναπνοή που μυρίζει ακετόνη (οσμή σάπιων μήλων)
  • Σημάδια αφυδάτωσης. Το σάκχαρο στο αίμα είναι πολύ αυξημένο στα δε ούρα υπάρχει αρκετή οξόνη. Η διαβητική κετοξέωση είναι μια επείγουσα κατάσταση και χωρίς καθυστέρηση πρέπει να ζητηθεί ιατρική βοήθεια.

Χρόνιες Επιπλοκές Διαβήτη

Ο διαβήτης στην εξελικτική πορεία του ενδέχεται να προκαλέσει βλάβες σε διάφορα όργανα του σώματος, στους οφθαλμούς, τα νεύρα, τα νεφρά, την καρδιά και τα αγγεία.

Οι επιπλοκές παρουσιάζονται και στους δύο τύπους διαβήτη, κι εμφανίζονται ανεξάρτητα από τον τρόπο θεραπείας. Αν όμως το σάκχαρο, τα λιπίδια και η υπέρταση ρυθμίζονται αποτελεσματικά και σε μακροχρόνια βάση, τότε ο ασθενής προφυλάσσεται σε μεγάλο ποσοστό από τις επιπλοκές ή επιβραδύνεται σημαντικά η εξέλιξή τους.

Ελαττωμένη ή και ανύπαρκτη αίσθηση του πόνου, με αποτέλεσμα  ο ασθενής να υφίσταται μικροτραυματισμούς που δεν γίνονται να τους αντιληφθεί. Οι ανωμαλίες των νεύρων, η προσβολή των αρτηριών των κάτω άκρων και η λοίμωξη συνθέτουν το διαβητικό πόδι. Συνεπώς, η άμεση αναζήτηση ιατρικής βοήθειας αποτελεί ζήτημα επιτακτικής ανάγκης για την πρόληψη σοβαρότερων επιπλοκών, όπως είναι ο ακρωτηριασμός.

Ο Διαβήτης επιβαρύνει την κατάσταση των αγγείων. Όταν τα επίπεδα γλυκόζης παραμένουν υψηλά για μεγάλο χρονικό διάστημα τότε αυξάνεται  κίνδυνος εμφάνισης αθηρωματικής πλάκας και απώλειας της ελαστικότητας των αγγείων. Συνεπώς τα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη έχουν πολλαπλάσιες πιθανότητες εμφράγματος του μυοκαρδίου ή ενός εγκεφαλικού επεισοδίου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα το ποσοστό εμφάνισης Διαβητικής Χρόνιας Νεφρικής Νόσου στον Διαβήτη τύπου 2, είναι 45%.

Η Διαβητική Αμφιβληστοειδοπάθεια αποτελεί μία από τις πιο συχνές επιπλοκές του Διαβήτη και είναι στενά συνυφασμένη με τη διάρκεια του.

Παρακολούθηση - Ρύθμιση - Έλεγχος

  • Συστηματικός εργαστηριακός έλεγχος μεταβολικής ρύθμισης και γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης.
  • Τακτικές επισκέψεις στον Διαβητολόγο.
  • Υγιεινή διατροφή, άσκηση και αποφυγή του καπνίσματος.
  • Διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους.
  • Λήψη φαρμακευτικής αγωγής (στις περιπτώσεις που χρειάζεται).
  • Μέτρηση σακχάρου αίματος με τη χρήση μικρών φορητών μηχανημάτων (στις περιπτώσεις που κρίνεται απαραίτητο).
  • Έλεγχος και αντιμετώπιση υπέρτασης και δυσλιπιδαιμίας, που συχνά συνυπάρχουν με τον Διαβήτη.

Στόχος της παρακολούθησης:

  • να επισημανθεί τυχόν υπεργλυκαιμία.
  • να επισημανθεί τυχόν υπογλυκαιμία.
  • να αξιολογηθούν οι διακυμάνσεις του σακχάρου αίματος.

Υπεύθυνος Ιατρός

Δρ. Ηλίας Μυγδάλης
Ιατρός Παθολόγος – Διαβητολόγος
Διευθυντής Διαβητολογικού Κέντρου


περισσότερα

Call Now ButtonΚαλέστε τώρα